دان تیان:

ترجمه تحت الفضلی دان تین، عبارت "دشت اکسیر" می شود و به عنوان نقطه ای بسیار مهم در روش های مراقبه ای و همچنین در تای چی است.

در بدن انسان چند نقطه دان تین وجود دارد ولی مهم ترین آنها زیر ناف قرار دارد و منظور از دان تین همان نقطه است.

دان تیان در ورزش های نی دان، چی کونگ، نی گونگ، تائو یین و دیگر تمرین های تنفسی، طب سنتی چینی و مراقبه اهمیت زیادی دارد. در هنرهای رزمی شرقی ، دان تین میانی چون به عنوان نقطه کانونی تنفس و مرکز جرم بدن به حساب می آید اهمیت دوچندان پیدا می کند.

معلم های تائوئیستی و بودیستی اغلب به هنرجویان خود توصیه می کنند که ذهن خوشان را روی دان تیان متمرکز کنند. اعتقاد بر این است که این کار باعث کنترل افکار و احساسات می شود. تمرین روی دان تیان با رسیدن به وضعیت سامادهی (فنا، اتحاد با هستی. م) مرتبط است.

دان تیان همچنین تقریبا معادل چاکرای مانی پورا (چاکرای شبکه خورشیدی.م ) یا چاکرای ناف است. در فلسفه یوگا اعتقاد بر این است که این نقطه محل سکونت پرانا(چی، انرژی حیاتی، بیوپلاسما.م) است که در کل بدن پراکنده می شود.