در تنفس شکمی باید از پرده دیافراگم که بین قفسه سینه و ناحیه پایین شکم قرار دارد استفاده کرد. بدین ترتیب که به هنگام دم باید پرده دیافراگم به سمت پایین حرکت کند و نیروی کششی ایجاد کند و هوا را به داخل قفسه سینه بکشاند. در هنگام بازدم برعکس است یعنی پرده دیافراگم به سمت بالا می رود و هوای داخل قفسه سینه را به سمت بیرون هل می دهد.

این نوع تنفس برای افزایش میزان اکسیژن گیری، خروج بیشتر دی اکسید کربن، کاهش استرس و ماساژ اندام های داخل شکم بسیار مهم است.

در تایچی از این تنفس در هنگام حرکات استفاده می شود.

 

نوشتار: استاد احسان اشرفی